Τα τελευταία χρόνια, η Γερμανία έχει προχωρήσει σε σημαντική ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων…
Νέα διάσταση αποκτά η συζήτηση γύρω από τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, μετά τους ισχυρισμούς της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) ότι το Βερολίνο φέρεται να εργάζεται για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Πρόκειται για καταγγελία ιδιαίτερης βαρύτητας, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές, ενώ η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει δώσει επίσημη απάντηση.
Τα τελευταία χρόνια, η Γερμανία έχει προχωρήσει σε σημαντική ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων.
Στο πλαίσιο αυτό έχει ανακοινωθεί ευρύ πρόγραμμα ενίσχυσης της Bundeswehr, ενώ πρόσφατα γνωστοποιήθηκε και η συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο για την ανάπτυξη νέου πυραυλικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς.
Ωστόσο, οι τελευταίοι ισχυρισμοί της SVR περί ενδεχόμενης ανάπτυξης γερμανικού πυρηνικού οπλοστασίου προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση.
Σύμφωνα με τη ρωσική υπηρεσία πληροφοριών, η Bundeswehr θα μπορούσε να αποκτήσει τα πρώτα πυρηνικά πυρομαχικά ακόμη και μέσα σε έναν χρόνο.
Η γερμανική κυβέρνηση δεν προχώρησε σε επίσημη διάψευση σε ανώτατο επίπεδο.
Ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος, Steffen Meyer, περιορίστηκε να δηλώσει ότι η Γερμανία συμμετέχει ήδη στον μηχανισμό πυρηνικής αποτροπής του ΝΑΤΟ και, ως εκ τούτου, δεν θεωρείται αναγκαία η απόκτηση εθνικού πυρηνικού οπλοστασίου.
Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύθηκε από ορισμένους αναλυτές ως ιδιαίτερα προσεκτική, χωρίς να απαντά ευθέως στους ισχυρισμούς της SVR.
Η Γερμανία είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1968 και έχει υπογραφεί από 191 κράτη.
Το Άρθρο 2 της συνθήκης απαγορεύει στα μη πυρηνικά κράτη να αναπτύσσουν, να αποκτούν ή να λαμβάνουν βοήθεια για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, ενώ το Άρθρο 1 επιβάλλει αντίστοιχες υποχρεώσεις στις ήδη πυρηνικές δυνάμεις, ώστε να μην μεταβιβάζουν τεχνολογία ή υλικά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από τρίτες χώρες.
Boris Martsinkevich: «Αν ισχύουν οι πληροφορίες, πρόκειται για ζήτημα που πρέπει να τεθεί στον ΟΗΕ»
Ο ειδικός στην πυρηνική ενέργεια και αρχισυντάκτης του Geoenergetika.ru, Boris Martsinkevich, σχολιάζοντας τους ισχυρισμούς της SVR στη Svobodnaya Pressa, σημειώνει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις πηγές των ρωσικών πληροφοριών.
Ωστόσο, υποστηρίζει πως εφόσον οι πληροφορίες αποδειχθούν αληθείς, τότε θα πρόκειται για ευθεία παραβίαση διεθνούς συνθήκης και το θέμα θα πρέπει να τεθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η Γερμανία έχει αποδεχθεί και το καθεστώς επιθεωρήσεων του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), ο οποίος διαθέτει τη δυνατότητα εντοπισμού ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού και πλουτωνίου μέσω επιτόπιων ελέγχων αλλά και τεχνικών μέσων παρακολούθησης.
Ο Boris Martsinkevich αναφέρεται και στην περίπτωση του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι, παρά τις επί δεκαετίες κατηγορίες περί ανάπτυξης πυρηνικού όπλου, οι επιθεωρητές της IAEA δεν έχουν παρουσιάσει αποδείξεις ύπαρξης στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος.
Κατά τον ίδιο, από το 2015 πραγματοποιούνται τακτικοί διεθνείς έλεγχοι στις ιρανικές εγκαταστάσεις, χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί ισχυρισμοί περί κατασκευής πυρηνικής βόμβας.
Σύμφωνα με τον Ρώσο ειδικό, ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο.
Όπως εξηγεί, η Γερμανία διαθέτει ήδη εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου μέσω της εταιρείας Urenco, η οποία λειτουργεί υπό τη συμμετοχή της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Κάτω Χωρών.
Ωστόσο, ο εμπλουτισμός ουρανίου από μόνος του δεν επαρκεί για την κατασκευή πυρηνικής κεφαλής.
Καθοριστικής σημασίας αποτελεί η ανάπτυξη προηγμένης μεταλλουργίας ουρανίου ή πλουτωνίου, μια διαδικασία ιδιαίτερα σύνθετη, που απαιτεί εξειδικευμένη τεχνογνωσία και πολυετή βιομηχανική υποδομή.
Ειδικά όσον αφορά το πλουτώνιο, αυτό μπορεί να εξαχθεί μόνο μέσω επανεπεξεργασίας αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων.
Σύμφωνα με τον Boris Martsinkevich, η Γερμανία δεν διαθέτει σήμερα τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για μια τέτοια διαδικασία, ενώ η κατασκευή αντίστοιχων μονάδων στην Ευρώπη απαιτεί συνήθως περίπου 15 χρόνια.
Κατά συνέπεια, εκτιμά ότι η ανάπτυξη ενός πλήρους πυρηνικού οπλικού προγράμματος δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε διάστημα μόλις ενός έτους.
Ο Boris Martsinkevich υπενθυμίζει ότι η Ινδία και το Πακιστάν διαθέτουν πυρηνικά όπλα, χωρίς όμως να έχουν υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.
Το Ισραήλ επίσης δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της συνθήκης και θεωρείται ευρέως ότι διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο, χωρίς να το έχει επιβεβαιώσει επισήμως.
Αντίθετα, η Βόρεια Κορέα αποχώρησε επίσημα από τη συνθήκη πριν προχωρήσει στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Ως διαφορετικό παράδειγμα αναφέρεται η Νότια Αφρική, η οποία μετά το τέλος του καθεστώτος του απαρτχάιντ κατήργησε οικειοθελώς το πυρηνικό της πρόγραμμα και προχώρησε στην πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού οπλοστασίου της.
Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί της SVR περί ανάπτυξης πυρηνικών όπλων από τη Γερμανία δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητους διεθνείς οργανισμούς ή άλλες αξιόπιστες πηγές, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την ύπαρξη τέτοιου προγράμματος.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για καταγγελία ιδιαίτερης βαρύτητας, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές, ενώ η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει δώσει επίσημη απάντηση.
Τα τελευταία χρόνια, η Γερμανία έχει προχωρήσει σε σημαντική ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων.
Στο πλαίσιο αυτό έχει ανακοινωθεί ευρύ πρόγραμμα ενίσχυσης της Bundeswehr, ενώ πρόσφατα γνωστοποιήθηκε και η συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο για την ανάπτυξη νέου πυραυλικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς.
Ωστόσο, οι τελευταίοι ισχυρισμοί της SVR περί ενδεχόμενης ανάπτυξης γερμανικού πυρηνικού οπλοστασίου προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση.
Σύμφωνα με τη ρωσική υπηρεσία πληροφοριών, η Bundeswehr θα μπορούσε να αποκτήσει τα πρώτα πυρηνικά πυρομαχικά ακόμη και μέσα σε έναν χρόνο.
Η γερμανική κυβέρνηση δεν προχώρησε σε επίσημη διάψευση σε ανώτατο επίπεδο.
Ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος, Steffen Meyer, περιορίστηκε να δηλώσει ότι η Γερμανία συμμετέχει ήδη στον μηχανισμό πυρηνικής αποτροπής του ΝΑΤΟ και, ως εκ τούτου, δεν θεωρείται αναγκαία η απόκτηση εθνικού πυρηνικού οπλοστασίου.
Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύθηκε από ορισμένους αναλυτές ως ιδιαίτερα προσεκτική, χωρίς να απαντά ευθέως στους ισχυρισμούς της SVR.
Η Γερμανία είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1968 και έχει υπογραφεί από 191 κράτη.
Το Άρθρο 2 της συνθήκης απαγορεύει στα μη πυρηνικά κράτη να αναπτύσσουν, να αποκτούν ή να λαμβάνουν βοήθεια για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, ενώ το Άρθρο 1 επιβάλλει αντίστοιχες υποχρεώσεις στις ήδη πυρηνικές δυνάμεις, ώστε να μην μεταβιβάζουν τεχνολογία ή υλικά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από τρίτες χώρες.
Boris Martsinkevich: «Αν ισχύουν οι πληροφορίες, πρόκειται για ζήτημα που πρέπει να τεθεί στον ΟΗΕ»
Ο ειδικός στην πυρηνική ενέργεια και αρχισυντάκτης του Geoenergetika.ru, Boris Martsinkevich, σχολιάζοντας τους ισχυρισμούς της SVR στη Svobodnaya Pressa, σημειώνει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις πηγές των ρωσικών πληροφοριών.
Ωστόσο, υποστηρίζει πως εφόσον οι πληροφορίες αποδειχθούν αληθείς, τότε θα πρόκειται για ευθεία παραβίαση διεθνούς συνθήκης και το θέμα θα πρέπει να τεθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η Γερμανία έχει αποδεχθεί και το καθεστώς επιθεωρήσεων του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), ο οποίος διαθέτει τη δυνατότητα εντοπισμού ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού και πλουτωνίου μέσω επιτόπιων ελέγχων αλλά και τεχνικών μέσων παρακολούθησης.
Ο Boris Martsinkevich αναφέρεται και στην περίπτωση του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι, παρά τις επί δεκαετίες κατηγορίες περί ανάπτυξης πυρηνικού όπλου, οι επιθεωρητές της IAEA δεν έχουν παρουσιάσει αποδείξεις ύπαρξης στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος.
Κατά τον ίδιο, από το 2015 πραγματοποιούνται τακτικοί διεθνείς έλεγχοι στις ιρανικές εγκαταστάσεις, χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί ισχυρισμοί περί κατασκευής πυρηνικής βόμβας.
Σύμφωνα με τον Ρώσο ειδικό, ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο.
Όπως εξηγεί, η Γερμανία διαθέτει ήδη εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου μέσω της εταιρείας Urenco, η οποία λειτουργεί υπό τη συμμετοχή της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Κάτω Χωρών.
Ωστόσο, ο εμπλουτισμός ουρανίου από μόνος του δεν επαρκεί για την κατασκευή πυρηνικής κεφαλής.
Καθοριστικής σημασίας αποτελεί η ανάπτυξη προηγμένης μεταλλουργίας ουρανίου ή πλουτωνίου, μια διαδικασία ιδιαίτερα σύνθετη, που απαιτεί εξειδικευμένη τεχνογνωσία και πολυετή βιομηχανική υποδομή.
Ειδικά όσον αφορά το πλουτώνιο, αυτό μπορεί να εξαχθεί μόνο μέσω επανεπεξεργασίας αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων.
Σύμφωνα με τον Boris Martsinkevich, η Γερμανία δεν διαθέτει σήμερα τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για μια τέτοια διαδικασία, ενώ η κατασκευή αντίστοιχων μονάδων στην Ευρώπη απαιτεί συνήθως περίπου 15 χρόνια.
Κατά συνέπεια, εκτιμά ότι η ανάπτυξη ενός πλήρους πυρηνικού οπλικού προγράμματος δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε διάστημα μόλις ενός έτους.
Ο Boris Martsinkevich υπενθυμίζει ότι η Ινδία και το Πακιστάν διαθέτουν πυρηνικά όπλα, χωρίς όμως να έχουν υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.
Το Ισραήλ επίσης δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της συνθήκης και θεωρείται ευρέως ότι διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο, χωρίς να το έχει επιβεβαιώσει επισήμως.
Αντίθετα, η Βόρεια Κορέα αποχώρησε επίσημα από τη συνθήκη πριν προχωρήσει στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Ως διαφορετικό παράδειγμα αναφέρεται η Νότια Αφρική, η οποία μετά το τέλος του καθεστώτος του απαρτχάιντ κατήργησε οικειοθελώς το πυρηνικό της πρόγραμμα και προχώρησε στην πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού οπλοστασίου της.
Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί της SVR περί ανάπτυξης πυρηνικών όπλων από τη Γερμανία δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητους διεθνείς οργανισμούς ή άλλες αξιόπιστες πηγές, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την ύπαρξη τέτοιου προγράμματος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών